Άρθρο Σημίτη για το Αιγαίο

Written by  Ιουν 11, 2019

 

ΜΕΡΟΣ Α’

 

 

Με αφορμή το πολυσυζητημένο άρθρο του Σημίτη προχθές στην “Καθημερινή”:

 

Αιγιαλίτιδα ζώνη – ΑΟΖ – Υφαλοκρηπίδα: Προσοχή τώρα

 

http://www.kathimerini.gr/1028367/article/epikairothta/politikh/aigialitida-zwnh--aoz--yfalokrhpida-prosoxh-twra

 

 

παρακάτω οι παράμετροι των «όχι ευχάριστων» ρυθμίσεων που υπονοεί ότι πρέπει να δεχτεί η Ελλάδα στο Αιγαίο όπως ο ίδιος μαζί με τον ΥΠΕΞ του Γιωργάκη τις διαπραγματεύτηκαν την περίοδο 2002-2003 στις λεγόμενες τότε ελληνοτουρκικές «διερευνητικές επαφές» (από άρθρα του Σταύρου Λυγερού στην «Καθημερινή» το 2006):

 

 

 

 

 

 

Στο συμφωνηθέν αλλά μη υπογραφέν συνυποσχετικό αναφερόταν ρητά ότι οι δύο πλευρές συναινούσαν να επιλυθούν από το Δικαστήριο και όλα τα «παρεμπίπτοντα ζητήματα». Η τουρκική πλευρά, μάλιστα, κατέγραψε το δικαίωμά της να θέσει όποιο ζήτημα θεωρεί σκόπιμο και να αφεθεί στο Δικαστήριο να αποφασίσει εάν αυτό είναι ή όχι παρεμπίπτον, μη εξαιρουμένων των «γκρίζων ζωνών», που, άλλωστε, είχαν συζητηθεί στις διερευνητικές επαφές. Κατά τη διάρκεια των άτυπων διαπραγματεύσεων, συζητήθηκε και η φόρμουλα να υπάρχουν στο Αιγαίο ελληνικά χωρικά ύδατα διαφορετικού εύρους: από δώδεκα μίλια στις περιοχές που δεν ενδιαφέρουν την Τουρκία, μέχρι έξι στο νότιο και κυρίως στο ανατολικό Αιγαίο. [ ]

 

Ας σημειωθεί ότι ο Τούρκος διπλωμάτης είχε ζητήσει να εφαρμοσθεί η «συνεκτική εκμετάλλευση». Δηλαδή, να καθοδηγηθεί το Δικαστήριο από το συνυποσχετικό για να δώσει στη γείτονα χώρα συγκεντρωμένη υφαλοκρηπίδα στο βορειοκεντρικό Αιγαίο, δυτικά ελληνικών νησιών.

 

 

Στο κατώφλι της Χάγης, το 2003

http://www.kathimerini.gr/253027/article/epikairothta/politikh/sto-katwfli-ths-xaghs-to-2003

 

 

 

 

 

…ο πρέσβης Αναστάσιος Σκοπελίτης έθεσε από νωρίς το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια. Η αντίδραση του Ουγούρ Ζιγιάλ ήταν ότι δεν μπορεί να συζητήσει αυτό το ζήτημα, επειδή υπάρχει η απόφαση της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης πως μια τέτοια ενέργεια αποτελεί αιτία πολέμου. Αρκετά αργότερα, όμως,

κυρίως με πρωτοβουλία της ελληνικής πλευράς, συζητήθηκαν διάφορες προτάσεις, κοινός παρανομαστής των οποίων ήταν το εύρος των χωρικών υδάτων στο Αιγαίο να ποικίλλει από έξι μέχρι δώδεκα μίλια. Σε λίγες περιοχές, κυρίως στο βορειοδυτικό Αιγαίο, όπου η επέκταση δεν επηρεάζει τις τουρκικές διεκδικήσεις, θα εφαρμοζόταν ο κανόνας των 12 μιλίων. Στο νότιο και κυρίως στο ανατολικό Αιγαίο, όμως, όπου η επέκταση επηρεάζει και το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και το εύρος του διεθνούς εναερίου χώρου που χρησιμοποιούν τα τουρκικά μαχητικά, τα ελληνικά χωρικά ύδατα θα παρέμεναν στα έξι μίλια, χωρίς βεβαίως να υπάρχει δυνατότητα μελλοντικής επέκτασης.[ ]

………………………

[Στο συνυποσχετικό] επίσης, αναφερόταν ρητά ότι οι δύο πλευρές συναινούσαν να επιλυθούν από το Διεθνές Δικαστήριο και όλα τα «παρεμπίπτοντα ζητήματα» [ ] Οταν ο Αναστάσιος Σκοπελίτης είχε ζητήσει διευκρινίσεις για το ποια είναι τα παρεπίμπτοντα ζητήματα, ο συνομιλητής του είχε αποφύγει να τα κατονομάσει, δηλώνοντας γενικώς ότι η Αγκυρα θα έχει το δικαίωμα να θέσει όποιο ζήτημα αυτή νομίζει. Και βεβαίως το Δικαστήριο θα κρίνει εάν αυτά που θα τεθούν από την τουρκική πλευρά είναι ή όχι παρεμπίπτοντα. Ο Τούρκος πρέσβης, μάλιστα, αποσαφήνισε ότι η χώρα του θα διατηρήσει ακέραιες τις θέσεις της, εάν το Δικαστήριο τα κρίνει μη παρεμπίπτοντα και αρνηθεί να γνωμοδοτήσει επί της ουσίας.[ ]

Σε ό,τι αφορά τις «γκρίζες ζώνες», στην Αθήνα εκτιμούσαν ότι η τουρκική πλευρά θα έθετε το θέμα σαν παρεμπίπτον, με το επιχείρημα ότι για να χαράξει τα όρια της υφαλοκρηπίδας, το Διεθνές Δικαστήριο πρέπει να γνωρίζει σε ποια χώρα ανήκουν οι διάφορες νησίδες. Δεν απέκλειαν όμως να το έθετε με τέτοιο τρόπο, που θα της επέτρεπε να το χρησιμοποιήσει σαν μοχλό πίεσης και στο μέλλον.

Ας σημειωθεί ότι ο Ογούρ Ζιγιάλ είχε εμφανισθεί ευέλικτος σ' αυτό το θέμα, το οποίο συζητήθηκε αρκετές φορές κατά τη διάρκεια των άτυπων διαπραγματεύσεων. Αν και ποτέ επί της ουσίας δεν έκανε βήμα πίσω, άφηνε να εννοηθεί, χωρίς όμως να δεσμεύεται, ότι σε περίπτωση συμφωνίας, η Αγκυρα δεν θα έπαιζε δυνατά αυτό το χαρτί.[ ]

………………….

Στην πορεία των συνομιλιών, ο Τούρκος διπλωμάτης αντιπρότεινε οι δύο πλευρές να αναζητήσουν στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών μια επί της ουσίας συμφωνία σχετικά με την υφαλοκρηπίδα. Εάν τα κατάφερναν, θα την αποτύπωναν σ' ένα συνυποσχετικό, το οποίο και θα καθοδηγούσε το Δικαστήριο σε μια σχεδόν προκαθορισμένη απόφαση. Με τη σφραγίδα της Χάγης, η συμφωνία τους θα περνούσε ευκολότερα στην κοινή γνώμη.

Ο Ουγούρ Ζιγιάλ εμφανίσθηκε ευέλικτος όσον αφορά το ποσοστό που δικαιούται η Τουρκία στην υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου. Ας σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τους ελληνικούς υπολογισμούς, το ποσοστό αυτό είναι περίπου 18%, ενώ σύμφωνα με τους τουρκικούς υπολογισμούς 23%. Για την Αγκυρα, το κρίσιμο ζήτημα ήταν να εφαρμοσθεί η αρχή της «συνεκτικής εκμετάλλευσης». Με το επιχείρημα ότι η διάσπαρτη υφαλοκρηπίδα στο ανατολικό Αιγαίο δεν είναι πρακτικά εκμεταλλεύσιμη, ζητούσε να της δοθεί συγκεντρωμένη. Και μάλιστα στο βόρειο Αιγαίο, όπου υπάρχουν εκτεταμένα διεθνή ύδατα κι αντίστοιχη υφαλοκρηπίδα.[ ]

Οπως επισημαίνουν ανώτατοι διπλωματικοί κύκλοι, πάγιος στόχος της Τουρκίας, όχι μόνο για οικονομικούς, αλλά και για γεωπολιτικούς λόγους, ήταν και παραμένει να αποκτήσει υφαλοκρηπίδα στα δυτικά των ελληνικών νησιών Λήμνου, Λέσβου και Χίου και κατά μία έννοια να τα εγκλωβίσει. Η πρόταση Ζιγιάλ ζητούσε να καθοδηγηθεί το Διεθνές Δικαστήριο προς μια τέτοια απόφαση, η οποία θα ρύθμιζε το συγκεκριμένο ζήτημα, αλλά δεν θα έκλεινε το ελληνοτουρκικό μέτωπο.

 

Στα πρόθυρα της Χάγης το 2003

http://www.kathimerini.gr/253025/article/epikairothta/politikh/sta-pro8yra-ths-xaghs-to-2003

 

 

«Ναυάγιο» στη Θράκη λίγο πριν από την κοινοποίηση

http://www.kathimerini.gr/253064/article/epikairothta/politikh/nayagio-sth-8rakh-ligo-prin-apo-thn-koinopoihsh

 

 

Ορισμένοι πολιτικοί, δημοσιογραφικοί και ακαδημαϊκοί κύκλοι έχουν την τάση να θεωρούν ότι η Αθήνα πρέπει να εξαγοράζει την ύφεση και να προωθεί την προσέγγιση, αφ' ενός προσαρμοζόμενη εμμέσως στις τουρκικές απαιτήσεις και αφ' ετέρου κάνοντας φαινομενικά ανώδυνες υποχωρήσεις.

Η πολιτική αυτή επικαλείται ένα μεταμοντέρνο ιδεολόγημα για τις διεθνείς σχέσεις, που έχει ελάχιστη σχέση με την πραγματικότητα. Επί της ουσίας, υποδηλώνει ότι οι υποστηρικτές της αντιλαμβάνονται τις ελληνοτουρκικές σχέσεις με όρους ανισοτιμίας. Και ακριβώς γι' αυτό, όπως με αναμφισβήτητο τρόπο έχουν όλα αυτά τα χρόνια αποδείξει τα γεγονότα, το μόνο αποτέλεσμα είναι η όξυνση της τουρκικής επιθετικότητας, η οποία με τη σειρά της καθιστά πιθανότερη την κρίση.[ ]

Η απόφαση του Ελσίνκι

Οπως είναι γνωστό, η στρατηγική της «εξημέρωσης του θηρίου» δρομολογήθηκε και εφαρμόστηκε πρώτα από τους Κ. Σημίτη και Γ. Παπανδρέου. H «γαλάζια» κυβέρνηση δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να τη συνεχίζει, με τον δικό της τρόπο. Για να διαφοροποιηθεί από τη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ έχει οχυρωθεί πίσω από το επιχείρημα ότι ο Κ. Καραμανλής εγκατέλειψε τη «σωτήρια» πρόβλεψη που υπήρχε στην απόφαση του Ελσίνκι (Δεκέμβριος 1999).

Υπενθυμίζουμε ότι εκείνη η απόφαση περιλάμβανε μία γενική σύσταση, που απευθυνόταν κυρίως στην Ελλάδα και την Τουρκία (χωρίς να τις αναφέρει ρητά), να διαπραγματευθούν τις υπάρχουσες συνοριακές διαφορές τους και άλλα συναφή θέματα. Προσέθετε, μάλιστα, ότι εάν δεν καταφέρουν να τις επιλύσουν, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα εξετάσει την κατάσταση και θα παραπέμψει τις διαφορές στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Ο Γ. Παπανδρέου κατηγορεί την κυβέρνηση Καραμανλή, επειδή τον Δεκέμβριο 2004 δεν ζήτησε την παραπομπή των διμερών προβλημάτων στη Χάγη.Αποσιωπά, όμως, ότι η παραπομπή θα αφορούσε τα πάντα και όχι μόνο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Με άλλα λόγια, θα αφήναμε στα χέρια ορισμένων δικαστών να κρίνουν κυριαρχικά μας δικαιώματα και πρώτα απ' όλα τις «γκρίζες ζώνες», δηλαδή την παραχώρηση ή όχι ελληνικού εδάφους.

Τα χωρικά ύδατα

Ακόμα, όμως, και στην απίθανη περίπτωση που παραπεμπόταν μόνο το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας, θα προέκυπτε και πάλι ανήκεστος βλάβη στα εθνικά συμφέροντα. Δεδομένου ότι η Ελλάδα, λόγω της τουρκικής απειλής, δεν έχει τολμήσει να θέσει θέμα επέκτασης των χωρικών υδάτων της στα 12 μίλια, η Χάγη θα αποφάσιζε την οριοθέτηση με βάση τα υφιστάμενα χωρικά ύδατα των έξι μιλίων. Το Διεθνές Δικαστήριο, όμως, έχει αποφανθεί στην υπόθεση Κατάρ κατά Μπαχρέιν, ότι δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί εκ των υστέρων επέκταση. Αυτό πρακτικά σημαίνει απεμπόληση του δικαιώματος που η Ελλάδα έχει από το Δίκαιο της Θάλασσας. Ενα δικαίωμα που εάν ασκηθεί θα ακυρώσει αυτομάτως όλες τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο.

Η διαφορά μεταξύ της κυβέρνησης Σημίτη και της κυβέρνησης Καραμανλή είναι ότι η πρώτη επιδίωκε διακαώς μια συνολική διευθέτηση με την Αγκυρα.

Η επιβολή του σχεδίου Ανάν στην Κύπρο θα ήταν το πρώτο μεγάλο βήμα. Τον Δεκέμβριο 2004 θα ζητούσε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να παραπέμψει τα ελληνοτουρκικά στη Χάγη. Ηταν έτοιμος όχι μόνο να απεμπολήσει το δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών υδάτων, αλλά και να αναλάβει το ρίσκο απώλειας ορισμένων βραχονησίδων. Θεωρούσε ότι μία απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου θα γινόταν δεκτή με λιγότερες εσωτερικές αντιδράσειςΗ απροθυμία της κυβέρνησης Καραμανλή να ακολουθήσει αυτήν την οδό μπορεί να αναπαράγει το αδιέξοδο και να προκαλεί αμηχανία στην Αθήνα, αλλά τουλάχιστον απέτρεψε σοβαρούς κινδύνους.

 

Φόβο και αμηχανία έδειξε άλλη μια φορά η Αθήνα

http://www.kathimerini.gr/252320/article/epikairothta/politikh/fovo-kai-amhxania-edei3e-allh-mia-fora-h-a8hna

 

 

 

 

 

Επίσης και το παρακάτω με ενδιαφέρουσες (έως και τρομακτικές) λεπτομέρειες ειδικά σε ό,τι αφορά το θέμα των «γκρίζων ζωνών» (τουρκικής αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας επί απροσδιορίστου αριθμού νησιών) και της ελαφρά τη καρδία συμπερίληψής του στις διαπραγματεύσεις από την τότε κυβέρνηση Σημίτη – Γ. Παπανδρέου:

 

  • Επιλεκτική επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων κατά περιοχές και με κυμαινόμενο εύρος ανάλογα προφανώς με το πόσο και που επέτρεπε αυτή την επέκταση η Τουρκία. Αναλόγως θα εναρμονίζονταν και το εύρος του εθνικού εναερίου χώρου (συρρίκνωσή του αφού η αιγιαλίτιδα ζώνη θα διαμορφώνονταν στις περισσότερες περιοχές, αν όχι παντού, σε λιγότερα από 10 ν.μ.)

 

  • Υφαλοκρηπίδα. Υποχώρηση της Ελλάδας από πάγιες θέσεις με παραχώρηση σημαντικού τμήματος υφαλοκρηπίδας δυτικά των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου σε αντίθεση με τις προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας.

 

  • Παραπομπή των <<γκρίζων ζωνών>> στη Χάγη. Διαπραγμάτευση ελληνικών εδαφών.

    Αναμφίβολα το πλέον επικίνδυνο σημείο των διαπραγματεύσεων. Ως "γκρίζες ζώνες" οι Τούρκοι θεωρούν ως γνωστόν "«Κάθε περιοχή της οποίας δεν έχει αποσαφηνισθεί το στάτους της από παλαιότερες διεθνείς συμφωνίες και συνθήκες»" [5] δηλ. όλα τα ελληνικά νησιά (κατοικημένα ή μη) που δεν κατονομάζονται ρητά στις συνθήκες Λωζάνης (1923) και Παρισίων (1947) [10]. Αφήνουν μάλιστα ανοικτό και των αριθμό των νησιών στων οποίων τη διεκδίκηση θα επιμείνουν ("Δεν ξέρουμε πόσες μπορεί να είναι, αυτά θα τα βρούμε την ώρα της τελικής διαπραγμάτευσης", Γκιουνενσάι, πρώην ΥΠΕΞ Τουρκίας [11] )

    Εδώ έχουμε την ομολογία του πρώην πρωθυπουργού Κ. Σημίτη ότι το θέμα αυτό αποτέλεσε "μείζον ζήτημα των διερευνητικών επαφών" [9]. Όπως φαίνεται, η εκτίμηση αρχικά της δικής μας πλευράς ήταν ότι το θέμα αυτό αποτελούσε "διαπραγματευτικό χαρτί (bargaining chip) το οποίο θα έβγαινε από το τραπέζι στην τελική διαπραγμάτευση" [5] (κλασσική περίπτωση σύγχυσης επιθυμιών και πραγματικότητας;). Η οδυνηρή πραγματικότητα όμως ήταν πως η τουρκική πλευρά το θεωρούσε "«ζωτικό θέμα» για τα συμφέροντά της και ζητούσε την παραπομπή του στη Χάγη" [5]. 
    "H κυβέρνηση Σημίτη είχε αποδεχθεί τις γκρίζες ζώνες ως πραγματικό θέμα προς συζήτηση. Κατά την άποψη του πρώην πρωθυπουργού και των στενών του συνεργατών, το θέμα δεν μπορούσε να εξαιρεθεί από την ατζέντα, ενώ οι διεθνείς νομικοί σύμβουλοι που είχε προσλάβει η αρμόδια συμβουλευτική ομάδα υποστήριζαν πως η Ελλάδα θα κέρδιζε σε αυτό το σημείο στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης." [11]. Η εκτίμηση όμως περί δικαίωσης της Ελλάδας στο θέμα των γκρίζων ζωνών στη Χάγη είναι αμφισβητούμενη αφού σε άλλη ανάλυση του Αλ. Παπαχελά διαβάζουμε το ανατριχιαστικό "Οι έλληνες ειδικοί προέβλεπαν ότι το θέμα θα παραπεμπόταν τελικά στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με τη βεβαιότητα ότι η απόφαση θα ήταν μοιρασμένη 50/50." [12]

    Επίσης, σύμφωνα με τον Σταύρο Λυγερό "Στο συμφωνηθέν αλλά μη υπογραφέν συνυποσχετικό αναφερόταν ρητά ότι οι δύο πλευρές συναινούσαν να επιλυθούν από το Δικαστήριο και όλα τα «παρεμπίπτοντα ζητήματα». Η τουρκική πλευρά, μάλιστα, κατέγραψε το δικαίωμά της να θέσει όποιο ζήτημα θεωρεί σκόπιμο και να αφεθεί στο Δικαστήριο να αποφασίσει εάν αυτό είναι ή όχι παρεμπίπτον, μη εξαιρουμένων των «γκρίζων ζωνών», που, άλλωστε, είχαν συζητηθεί στις διερευνητικές επαφές." [13]

    Αυτός ήταν, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, ο λόγος που η κυβέρνηση Καραμανλή πάγωσε τις σχετικές διαδικασίες μετά τον Μάρτιο του 2004. Όπως φαίνεται "η ελληνική κυβέρνηση (Καραμανλή) επιχείρησε σε ανώτατο επίπεδο να αποσπάσει μια δέσμευση του τούρκου πρωθυπουργού πως δεν θα επιμείνει στο κεφάλαιο «γκρίζες ζώνες»" για να λάβει την απάντηση πως "«οι γκρίζες ζώνες αποτελούν τμήμα της ατζέντας και θα συνεχίσουν να βρίσκονται στο τραπέζι»" [12]. Έτσι λοιπόν "οι γκρίζες ζώνες βρίσκονται κυρίως πίσω από την απόφαση του κ. K. Καραμανλή να εγκαταλείψει το Ελσίνκι" [11] και ήταν η αιτία για τον οποίο ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Πέτρος Μολυβιάτης "δεν ήθελε να ακούει για τη Χάγη" [6] (εισπράττοντας για τον λόγο αυτό τη μομφή του γνωστού καθηγητή Ηρακλείδη σε πρόσφατό του άρθρο [14]).

 

Οι μυστικές διαπραγματεύσεις Σημίτη - Γ. Παπανδρέου για το Αιγαίο

http://hellenicrevenge.blogspot.com/2009/09/blog-post_199.html

 

 

 

 

Τις διαπραγματεύσεις της περιόδου 2002-2003 επιχείρησε να συνεχίσει ο Γιωργάκης ως πρωθυπουργός το διάστημα 2009-2011:

 

Στις διαπραγματεύσεις, έχει επέλθει σύγκλιση για χωρικά ύδατα διαφοροποιημένου εύρους. Στις ακτές που είναι μακριά από την Τουρκία (π. χ. Ιόνιο και Λιβυκό) θα γίνει επέκταση στα 12 μίλια. Για τις ελληνικές ακτές που γειτνιάζουν με την Τουρκία, η Aγκυρα αρνείται οποιαδήποτε επέκταση. Eχει φθάσει στο σημείο, μάλιστα, να αμφισβητήσει για τα νησιά το ισχύον καθεστώς των έξι μιλίων! Τέλος, στις ενδιάμεσες περιοχές συζητείται μερική επέκταση στα 8-9 μίλια. Οι δύο πλευρές έχουν συμφωνήσει ότι το εύρος του ελληνικού εναερίου χώρου από τα 10 μίλια που είναι σήμερα θα ευθυγραμμισθεί με το εύρος των χωρικών υδάτων.

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, γιατί η Ελλάδα δεν θεσπίζει 12 μίλια στις εκτός Αιγαίου ακτές της; Θα περιόριζε τη διαπραγμάτευση στο Αιγαίο και θα είχε δυνατότητα να αποσπάσει κάτι καλύτερο απ’ ό, τι έχοντας στο πακέτο όλες τις ακτές της. Η Τουρκία δεν έχει κανένα πρόσχημα να αντιδράσει σε μία τέτοια κίνηση, αφού οι αιτιάσεις της περί ημίκλειστης θάλασσας αφορούν μόνο το Αιγαίο.

Μία δεύτερη κρίσιμη παράλειψη είναι ότι –σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες– από τις διερευνητικές επαφές απουσιάζουν οι «γκρίζες ζώνες». Η Αθήνα παριστάνει ότι δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα. Η Aγκυρα περιμένει να πάρει ό, τι πάρει, αφήνοντας για μετά την επαναφορά της επεκτατικής θεωρίας της. Η εγκατάλειψη της θεωρίας των «γκρίζων ζωνών» πρέπει να τεθεί από την Αθήνα ως όρος για την επιτυχία των διαπραγματεύσεων. Το καλύτερο θα ήταν το πρόβλημα να λυνόταν μέσω της οριοθέτησης των θαλασσίων συνόρων.

Στόχος της ελληνικής διπλωματίας πρέπει να είναι το οριστικό κλείσιμο κάθε «παραθύρου», από το οποίο μπορεί η Τουρκία να προβάλλει διεκδικήσεις. Από τη στιγμή, μάλιστα, που η Αθήνα διαπραγματεύεται εκπτώσεις στα δικαιώματά της, προκειμένου να καταστήσει δυνατή μία συμφωνία με την Aγκυρα, αυτή η συμφωνία πρέπει να μην αφήσει ασάφειες και εκκρεμότητες.

Εάν τεθεί το ζήτημα των «γκρίζων ζωνών», θα φανεί εάν είναι διαπραγματευτικό όπλο, όπως πιστεύουν ορισμένοι στην Ελλάδα, ή πραγματική διεκδίκηση.

 

Σκληρό πόκερ για 12 μίλια και «γκρίζες ζώνες» Τι διαπραγματεύονται Αθήνα - Αγκυρα

http://diolkos.blogspot.com/2011/02/12.html

 

 

 

 

Άλλο ένα σχετικό κείμενο που επισημαίνει πως η Χάγη λειτουργεί ως φύλλο συκής (άλλοθι ενδοτισμού) για τους γνωστούς κύκλους :

 

Η Ελλάδα παραδοσιακά ζητούσε η διαφορά για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας να παραπεμφθεί στη Χάγη. Αυτή η θέση, όμως, είχε νόημα όσο δεν υπήρχε τουρκική αμφισβήτηση του εδαφικού καθεστώτος. Πώς θα οριοθετήσει το Διεθνές Δικαστήριο, όταν η μία πλευρά διεκδικεί νησίδες της άλλης; Ο μόνος τρόπος είναι να τεθεί την κρίση του και η εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας. Μπορεί η ελληνική θέση από νομικής απόψεως να είναι ισχυρότατη, αλλά καμία χώρα δεν θέτει την εδαφική της ακεραιότητα στην κρίση τρίτων.

Ακόμα και στο Διεθνές Δικαστήριο υπεισέρχεται το πολιτικό στοιχείο. Όταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ή στην ατζέντα της Χάγης βρίσκονται για μοίρασμα μόνο ελληνικές νησίδες και καμία τουρκική, η Ελλάδα έχει μόνο να χάσει. Ιδανικές αποφάσεις και 100% δικαίωση είναι εξαιρετικά σπάνια. [ ]

 

Δυστυχώς, κατά τη διάρκεια των πολύχρονων διερευνητικών επαφών η Αθήνα έχει παρασυρθεί σε διαπραγμάτευση και για προβλήματα που έχουν εγείρει μονομερώς οι Τούρκοι και για υποδείξεις που πρέπει να γίνουν προς το Διεθνές Δικαστήριο. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι έχει ανοίξει την πόρτα για εθνικά επιζήμιες εξελίξεις. Η λεγόμενη «πολιτική Ελσίνκι», την οποία δρομολόγησε η κυβέρνηση Σημίτη (με υπουργό Εξωτερικών τον Γιώργο Παπανδρέου), εκινείτο προς αυτή την κατεύθυνση.

Υπενθυμίζουμε, πάντως, πως εάν η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας γίνει με βάση τα έξι μίλια, η Ελλάδα θα χάσει το δικαίωμά επέκτασης των χωρικών υδάτων της. Όσο, πάντως, η Τουρκία βάζει στο τραπέζι εδαφικές διεκδικήσεις ο δρόμος μίας συμφωνίας θα παραμένει εκ των πραγμάτων κλειστός.

Είναι αξιοθρήνητο το γεγονός ότι κάποιοι κύκλοι στην Αθήνα συζητούν το ενδεχόμενο να παραπέμψουν στη Χάγη τα προβλήματα ως πακέτο,συμπεριλαμβανομένων και των “γκρίζων ζωνών”. Στην πραγματικότητα, η πλειονότητα της ελληνικής πολιτικής ελίτ βλέπει τη Χάγη όχι ως έναν πολιτισμένο τρόπο επίλυσης μιας διαφοράς με ένα γειτονικό κράτος, αλλά σαν πολιτικό καταφύγιο. Αρκετοί παράγοντες στην Αθήνα έχουν φθάσει στο σημείο να επιδιώκουν πάση θυσία κλείσιμο του ελληνοτουρκικού μετώπου, ελπίζοντας απλώς ότι η Ελλάδα θα χάσει λίγα. Και επειδή θα τα χάσει με τη βούλα του Διεθνούς Δικαστηρίου, οι Έλληνες θα το καταπιούν.

 

Ο Τσαβούσογλου και οι παγίδες της Χάγης

https://slpress.gr/ethnika/o-tsavusoglou-kai-oi-pagides-tis-hagis/

 

 

 

 

 

συνεχίζεται…

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

  1. Popular
  2. Trending
  3. Comments

Calender

« September 2019 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30